Nú er lotið lýtt

1. Nú er lotið lýtt,
langtar sinnið mítt
trásjúkt móti tínum barmi.
Ei eg gloyma kann
hvørja stund, ið rann,
tá eg svav á tínum armi.

2. Nú er lotið lýtt, –
sum tú brosar blítt,
veittrar meg úr tungum harmi.
Man eg finna frið,
hvíld við tína lið,
friðarhvíld á tínum armi?

3. Nú er lotið lýtt, –
fór um heim eg vítt,
sat á gyltum kongakarmi,
allir virdu meg, –
einans droymdi eg
um hvíld á tínum ljósa armi.